كافه علم چهاردهم چند روز پيش برگزار شد. همان فنجاني كه منتظرش بودم. خيلي كوتاه بود و در حالي به پايان رسيد كه براي من و خيلي از دوستانم هنوز سوالاتي باقي مانده بود. آقاي دكتر منصوري ابتدا در مورد اين توضيح دادند كه چرا لفظ معماري را براي توسعه علم در ايران به كار مي برند. بعد هم يكي يكي مولفه هاي مورد نياز براي اين معماري را شرح دادند. مولفه هايي مثل: سياستگزاري علمي، ارتباط باجوامع علمي خارج از ايران، نمونه سازي، تشكيل اجتماع علمي، سياست هاي بومي و ... لااقل ما كميته چي ها كه قبلا هم پاي سخنراني ايشان نشسته بوديم، اكثر اين نكات را از كتابهاي ايشان يا از مقالاتشان خوانده بوديم. با اين حال باز هم با لذت خاصي گوش مي كرديم... فكر كردم همگي آرزوهاي دوردستي داريم كه حرف زدن جمعي از آنها باعث مي شود نزديك تر به نظر برسند، به خصوص وقتي قلب پردردمان به حرف هاي يك پير دردمند دل مي بندد...  

بعد از كافه علم با قافيه بازان در مورد مشكلات پيش آمده درمكان فيزيكي كافه صحبت كوتاهي داشتيم. شايد لازم باشد براي پيدا كردن يك مكان مناسب تر به كافه هاي ديگر اصفهان هم سري بزنيم. نظرات و پيشنهادات شما در اين باره بسيار كمك كننده خواهد بود.

ديروز با قافيه بازان رفتيم كافه قلم. اولين بار بود ميرفتم آنجا. فقط حسين نيامده بود. ديوارهاي كافه متفاوت از كافه هاي ديگر بود، با كتاب تزئين شده بود و قلم... چند تا خبر خوب شنيدم و يك خبر بد ...